Voilà déjà quelques mois que nous nous sommes installés à La Réunion,

Je t’envoie quelques nouvelles de nous:

Er is veel gebeurd sinds ons vertrek.

Bij aankomst op het eiland hebben we samen met een vriend een vakantiehuis gehuurd voor tweeënhalve maand, daarna hebben we een huis gevonden om te huren. We zijn in juni in het huis getrokken en huren het voor een jaar. We zullen daarna wel zien hoe het loopt. Misschien kopen we daarna een huis of een appartement. Ik heb het idee om het familiegrondstuk te kopen laten varen, dat is veel te ingewikkeld.

De container met onze persoonlijke bezittingen is acht weken na ons vertrek op de plaats van bestemming aangekomen. Precies op het moment dat we het huis hadden gevonden.

Na 35 dagen hebben we de auto van Jan opgehaald in de haven. We moesten wachten op de Franse kentekenkaart voordat we de auto konden verzekeren. Al dat papierwerk maakt me gek. Telkens als er een probleem is, of als het Franse systeem ons vraagt om alles te rechtvaardigen. Het is ontzettend frustrerend, en hier moet je altijd wachten. Mensen nemen de tijd, op kantoor, tijdens het winkelen, in de file, bij de dokter, enz. maar ik begin het einde van de papieren te zien.

We proberen ook één à twee keer per week een wandeling te maken. We willen het eiland ontdekken. De temperaturen zijn mild voor de winter, van 16 graden ’s ochtends tot 28 graden overdag. Het leven is rustig.

Jan test zijn recepten voor stroopwafels. We wachten op zijn Franse sociale zekerheidsnummer zodat hij zijn bedrijf kan oprichten/registreren en zijn stroopwafels op markten kan verkopen. Jan spreekt nog geen Frans, maar hij begrijpt het steeds beter. Hij deelt een moestuin met mijn oom en fietst veel. Het is vrij vlak langs de kust.

Ik ben nu zelfstandig voor het bedrijf in Middelburg en werk elke maandag, dinsdag en woensdag. Als mijn collega’s op vakantie zijn (of ziek zijn), ben ik ook beschikbaar.

Jan a rencontré quelques hollandais qui vivent sur l’ile ( il n’y en a pas beaucoup) , mais pour le moment, il n’a pas repris contact avec eux.

Nous avons été à une soirée hollandaise dans l’ouest de l’ile, C’était organisé par la consultante néerlandaise de l’ile ( nous n’avons pas de consulat direct, mais uniquement une consultante officielle). Nous y avons rencontré une vingtaine de personnes, des enfants également qui parlent le français et le néerlandais. Mais depuis, nous n’avons pas eu beaucoup de contact avec les personnes rencontré là-bas, ce qui est dommage.

Tu passeras mon bonjour à tout le monde.

Bisous chauds depuis mon île

Monelle et Jan